biografie
Esther Miskotte
(Amsterdam, juli 1969)
Amsterdam is mijn geboortestad. Ik woon en werk er nog steeds.
Bij ons thuis speelden boeken een grote rol:
Mijn moeder was zangeres en zij las ons voor uit de "Sprookjes van Andersen".
Mijn vader was dominee, en nee, dat was niet saai, dat was juist leuk! Hij kon goed vertellen en grappen maken. Behalve uit de bijbel, kon hij ook bloedstollend spannend voordragen uit klassiekers zoals "Schateiland".
In de vakanties logeerden we vaak bij oma. 's Ochtends vroeg zaten mijn broertje en ik al op de bank, gezellig met een dekentje en een pot thee, Oma las voor uit allerlei heerlijke boeken. "Pluk van de Petteflet" was onze favoriet.
Toen ik net zelf kon lezen kreeg ik "Alice in Wonderland" cadeau. Dat werd mijn lievelingsboek. Daarna werd ik een soort boekie-monster: ik verslond de boeken van Thea Beckman, Jan Terlouw, Paul Biegel en Astrid Lindgren.
Zaterdag was een top-dag: dan viel de Donald Duck in de bus, die las ik hoog boven in een klimboom. En daarna ging ik naar tekenles in Artis.
Op de middelbare school waren Nederlands, Engels en tekenen mijn lievelingsvakken, en verder kladde ik al mijn schriften vol met tekeningetjes.
Daarna ging ik naar de Kunstacademie en naar de Pabo. Ik vond een ateliertje, maakte beelden en schilderijen, reisde heel wat af en begon met lesgeven.
Maar in 2013 gebeurde er iets bijzonders:
"Superoma en de redding van Blauwbil" werd genomineerd voor de Key-colours wedstrijd van uitgeverij Clavis. Opeens kwamen mijn twee oude passies weer samen: tekenen en lezen.
Het was een feest om eindelijk zelf verhalen te mogen schrijven en tekenen! Bijvoorbeeld de serie boeken over Djordjo de draak, die in verschillende landen is verschenen. Ik illustreerde ook boeken van anderen en maakte lesmateriaal voor scholen en andere instellingen.
Momenteel ben ik bezig een avonturenverhaal te schrijven en te tekenen voor kinderen vanaf 8 jaar.
Ik teken met potlood, pen, inkt en verf en bewerk mijn tekeningen zelden tot nooit digitaal.
Ik probeer mijn figuren karakter, gevoel en beweging mee te geven. Mijn composities zijn liefst een tikje vreemd of gek, en vol verrassende details.
Kinderen zijn veel oplettender dan volwassenen. Soms wijzen zij in een hoekje een dingetje of een diertje aan, waarvan ik zelf vergeten was dat ik het getekend had!